Friday, September 21, 2007








நடிப்பு
======

உன்னை நான் வெறுப்பதுபோல் நடிக்கிறேன்.
என்னை நீ அப்படியாவது வெறுக்க வேண்டும்.

வெறுத்து நல்ல கவி படைப்பாய்,
காதல் மறந்து அறிவை பெருக்குவாய்,
கனவினின்று விழித்தெழுவாய்.,
நிழலிலிருந்து நிஜமுணர்வாய்.,
நீ வாழ்ந்து பிறரை வாழ வைப்பாய்.

என்னுள் இன்னும் காதல் இருந்தாலும்,
நீ வாழ்க்கையை காதலிக்கும் வரை ,
என் வாழ்வில் இந்த காதலை ,
நடிப்பேன் வெறுப்பது போல்..

என்னால் உன்னை ஒரு குழந்தை போல் ஆக்கி,
என்பின்னால் ஓடி வர செய்ய முடியும்.
அதுவா காதல்?, வேண்டாம் எனக்கு அது !

உன்னை ஒரு வீரனாக்கி உன்
பின்னால் உலகம் ஓடி வரச்செய்வேன்.
அதுதான் என் காதலின் வெற்றி.

அப்போது நீ சொல்வாய், என் வெற்றிக்குப் பின்னால்
ஒரு பெண்ணின் வெறுப்பு இருந்தது என்று.
சிரித்துக் கொள்வேன், இல்லையடா, அதுஎன் காதல் என்று.

சிலருக்கு காதல் வெறும் நடிப்பு, விளையாட்டு,
எனக்கோ உன்னிடம் நடிப்பதே காதல்.

புரிந்து கொள்ள வேண்டாம் நீ,
புரிந்தால் தோற்று விடுவோம் நாம்!

இந்த சுகமான வலி மட்டும் போதும்,
என் நடிப்புக்கு பரிசாக........








தாய்மை


========



பள்ளி திரும்பிய மகனிடம் கேட்டேன்,
இன்று எப்படி என்று?


not bad என்றான்.
விளயாட்டு?



interesting என்றான்.
படிப்பு ?



so boring என்றான்.
வந்தது எரிச்சல் அடக்கிக் கொண்டேன்.



நண்பர் ?.
oh shit என்றான்.



விட்டேன் ஒர் அரை.
அம்மா என்றான்.



அணைத்துக் கொண்டேன் ,
மகனயும், மொழியையும் சேர்த்து ,
தாயல்லவா அவள்.





















காட்டிக் கொடுக்கும் கண்கள்!
==========================

எனக்கு உன் மேல் அன்பு இல்லை
என ஆயிரம் முறை கை எழுதினாலும்,

உன்னிடம் காதல் இல்லை
என உதடுகள் மறுதலித்தாலும்,

கனவிலும் உன்னை பார்ப்பதை தவிர்ப்பேன்,
காட்டிக் கொடுக்கும் என் கண்கள்
காலமெலாம் என்னிடம் இருக்கும் வரை..






கவலைப்படாதே சகோதரா.!!
==========================

அம்மா செய்த இனிப்புகளை ,
ஆசையுடன் எடுத்து வந்து,

இடைவெளியின்றி சாப்பிட்டு,
ஈடிணையின்றி ருசித்துவிட்டு,

உவகையோடு சவாலயும்,
ஊரார் வியக்கச் செய்திடலாம்.

எண்ணம் எதிலும் உண்பதிலே,
ஏற்றம் கொண்டு ருசிப்பதிலே,

ஐயம் இதிலே எதற்காக,

ஒல்லிபிச்சாண்டி சொல்லாமல்,
ஓடிடுவான் பயம் கொள்ளாமல்,

ஔவை கூட அசந்திடுவாள்,
ஃதே குண்டாய் ஆனதற்கு.!!!!!


காதல் விடுதலை.

================

காத்திருக்க வேண்டாம்,

காசு செலவழிக்க வேண்டாம்,

பாடல் கேட்க வேண்டாம்,

பாத்துருக வேண்டாம்,

வேலை ஒழுங்கா நடக்கும்,

இனி வேஷம் தேவை இல்லை..

நண்பர் குழுவில் கலந்தே,

சில நல்ல விஷயம் அறிவேன்.

மறந்து போன உறவுகளை,

மனதில் மீண்டும் சுமப்பேன்.

என்னாச்சுன்னு யோசிக்கிறீங்க!.

எதுக்காச்சுன்னு பேசிக்கிறீங்க!.

ஒண்ணுமில்ல காதல் முடிஞ்சிருச்சி!.

ஒருவழியா விடுதலை கிடைச்சாச்சு!..

Thursday, September 20, 2007

Wednesday, September 19, 2007

புன்னகையே உன் விலை என்ன?